Halllo allemaal,

Ik krijg al allemaal ongeruste en bezorgde mailtjes of ik nog wel leef en of alles nog wel goed is, dus volgens mij is het tijd voor een update. Om er maar even een cliché in te gooien: de tijd gaat gewoon zo ontzettend snel als je het leuk hebt en met al dat moois hier is het altijd zo jammer om in een internetcafe te gaan zitten om een uitgebreid verhaal te gaan typen. Maar om jullie toch een beetje op de hoogte te houden hier een paar hoogtepunten van de afgelopen 5 weken.

Aan het eind van mijn laatste verhaal was Lotte net aangekomen. Wat hebben wij 4 geweldige weken gehad samen! En wat zijn we een goed reisteam, he Lot? Willen allebei veel zien, veel doen, af en toe lekker een relaxdagje en natuurlijk alles zo cheap mogelijk. Een van de hoogtepunten van Vietnam vond ik toch wel de 2 dagen die we achterop een motor al crossend door de binnenlanden van Vietnam hebben doorgebracht. Van het toeristische pad af, door een onwijs mooi gebied gereden heel groen, bergachtig, veel rijstvelden, akkers en kleine dorpjes. Dan zie je het echte Vietnam. En je ziet het niet allen, je ruikt het ook, de uien- en wortellucht komt je tegemoet als je langs al die akkers rijdt.Onderweg maakten we allerlei stops bij onder andere een champignonboerderij, een plek waar wierook werd gemaakt, een markt en een bakstenenfabriek. Na de eerste dag rijden sliepen we in een klein dorpje aan een groot meer, in een houten huis op palen samen met nog een andere Nederlandse jongen. Na aankomst meteen aan de rijstwhiskey en het Vietnamese bier (Saigon, heeerlijk, ik lust hier bier!!) en de hele avond lekker geouwehoerd met nog meer Nederlanders (je hebt ze ook overall) die daar overnachtten. Onwijs vroeg (en met een lichtelijke kater) warden we de volgende ochtend wakker van alle varkens, honden, katten en kinderen die om je houten huisje heen rennen. De tweede dag weer verder gereden. Lotte haar motorrijder reed nog een kalf aan dat midden op de weg stond waardoor zij bijna onderuit gingen met z'n 2en, maar dat ging gelukkig net goed. Alleen het kalf liep een beetje mank weg... De tweede dag eindigden we bij een national park waar we in onwijs mooi helder blauw water bij een waterval hebben gezwommen. Alleen wij en die Nederlandse jongen, alsof je dat plekje net zelf ontdekt hebt en er verder nog nooit iemand geweest is.

Een ander hoogtepunt was Hoi An. Leuk oud plaatsje aan de kust in het midden van Vietnam met allemaal mooie Vietnamese en Chinese kleurrijke geveltjes, oude gebouwen, veel tempels en heel veel lampionnen. Het is hier ook zo leuk omdat het er stikt van de tailor-shops en je er dus eigenlijk niet onderuit komt om ook wat kleding te laten maken (helemaal voor die prijzen). Ik was het sowieso al van plan, want ik wou een mooi pak laten maken om in te gaan solliciteren als ik straks aan ‘the serious life' moet beginnen. En oooh wat is het laten maken van kleding verslavend. Alles wordt precies op maat gemaakt. Ik koos het model van het pak uit dat ik wou hebben, het materiaal, de kleur stof, de kleur binnenvoering, ze meten m'n maten op en later op de dag kun je al terugkomen om het te passen. Het zat meteen goed en dat heb ik in Nedeland nou nooit: broekspijpen of mouwen zijn altijd te kort. Dus voor je het weet laat je ook al een nette zwarte broek maken en ga je met 3 jurkjes naar huis. Lotte kon het ook niet laten en leek wel een designer, door niet een kant en klaar ontwerp te nemen, maar haar eigen zwarte jasje en fancy jurk te ontwerpen. Project Runway is er niks bij;-)

Vanaf Hoi An werd het weer helaas wel wat minder. De korte broeken en hempjes konden we inpakken en de lange broeken en truien kwamen uit de tassen. In het Noorden hebben we naast Hanoi (net zo'n grote, drukke en chaotische stad als Ho Chi Minh) Sapa en Halong Bay bezocht. Sapa ligt helemaal in het uiterste Noorden en daar heb je tussen de bergen allemaal van die rijstvelden die op terrassen zo boven elkaar liggen. Prachtige foto's hadden we overal eerder in Vietnam er al van gezien met die terassen in de zon, hartstikke groen. Dat was helaas anders toen wij er kwamen. Het was druilerig, grijs, grauw, regenachtig (Nederlands) weer. Maar daar lieten wij ons natuurlijk niet door tegenhouden en zijn daar met een traditioneel bergvolkvrouwtje die we op de markt hadden ontmoet meegegaan om in haar dorpje in een ‘homestay' te overnachten. Samen met nog 4 andere vrouwtjes uit haar dorp (inclusief traditionele kleding en babys in een doek gewikkeld achter op de rug) liepen we een paar uur door de heuvels en die rijstterassen naar hun dorpje. Omdat de plek waar je overnacht wordt omschreven als ‘homestay' dachten wij natuurlijk bij een familie daar in een hutje te slapen, op de grond, lekker met z'n allen in 1 ruimte tegen elkaar aan... Maar we kwamen terrecht bij een gewoon groot huis waar al meerdere toeristen zaten die dezelfde wandeling hadden gemaakt die dag en er stond zelfs een pooltafel buiten. Niet echt traditioneel dacht ik zo. Maar achteraf was het wel heel gezellig om met die mensen daar te zitten. De volgende dag hebben we ook nog een mooie wandeltocht door de heuvels gemaakt, lekker geluncht en waren we in de middag weer terug in Sapa. Eigenlijk hadden we toen weer terug moeten gaan naar Hanoi, maar wij wouden nog wel een nachtje blijven en de volgende dag een scooter huren om zelf nog wat rond te kijken. Slecht idée: het regende de hele dag de volgende dag, maar eigenwijs als wij zijn hebben we toch de scooter gehuurd. Inderdaad een slecht idée: we konden de weg niet vinden waar we heen wouden en waren binnen no time zeiknat en koud. Teruggegaan naar Sapa en daar alsof we op wintersport waren de rest van de middag in een gezellig restaurant met veel hout en een groot haardvuur gezeten, warme chocolademelk drinken. Die avond een nachtbus teruggenomen naar Hanoi. Wat een rit! Binnen een uur had ik een keihard huilende Lotte naast me die het laatste stuk van Kluun's ‘Komt een vrouw bij de dokter' aan het lezen was. Bij gebrek aan eigen leesvoer en Ipod-oordopjes die stuk waren, was ik gedoemd de Vietnamese karaoke-dvd te kijken die opstond, ook om te janken. En als klap op de vuurpijl begon 2 rijen voor ons een vrouw keihard te kotsen. Nog maar 11,5 uur te gaan....!

Terug in Hanoi hebben we Vincent opgezocht waarmee ik ook al in Thailand heb samen gereisd en zijn we met z'n 3en naar Halong Bay gegaan. Ook daarvan zie je overal in Vietnam prachtige plaatjes met allemaal van die zonnige, groen begroeide grote rotsen die uit het water steken. Begroeid waren ze wel, groen niet echt en zoning al helemaaal niet, het was vooral mistig. Maar daar kunnen we ook wel weer een positieve draai aan geven: het maakte het wel heel mysterieus. Een 2daagse boottocht hebben we daar door de baai gemaakt. Toen we op de pier op de boot stonden te wachten een gezellige groep vrienden uit Woerden ontmoet met een nog veel gezelligere biervoorraad. Dat hadden wij ook al begrepen en op ingespeeld: drank op de boot was veel te duur, dus het was handig om je eigen drankjes mee te nemen. Zo doen wij Nederlanders dat. Lekker relaxt tochtje was dat, een beetje door de baai varen, een stop gemaakt bij grotten, drankjes drinken op het bovendek, flauwe grappen maken, potjes yatzee spleen en eten. Overnachten op de boot en de volgende ochtend stond er om 6:45(!) kayakken op het programma. Dan voel je je wel heel klein als je in zo'n klein bootje op het water zelf tussen al die grote rotsen doorvaart. Prachtig. Terug vanuit Halong Bay in Hanoi was het tijd om afscheid te nemen. Vincent ging richting Zuid Vietnam, Lotte terug naar het koude Nederland en ik had weer een groepsreis op het programma staan door Laos.

Die reis ging net zoals de groeptour die ik door Cambodja maakte, erg snel. Maar wat is Laos ontzettend mooi zeg. Wederom prachtige natuur, maar nog meer ongerept en puurder dan de andere landen waar ik geweest ben. De mensen zijn ook weer superaardig en minder opdringerig dan in Vietnam en Cambodja. Dit keer kwam ik in een groep terecht die al 2,5 week samen aan het reizen waren en met de groep Cambodja en Vietnam al hadden gedaan. Ik sloot me bij hun aan voor het Laos-gedeelte. Weer veel leuke dingen gedaan. Gefietst door de hoofdtad Vientiane, daar de avond op een bowlingbaan doorgebracht! In Vang Vieng een mooie kayaktocht gemaakt over een rivier tussen de bergen door waar we verder geen enekele andere toerist tegenkwamen, maar wel bijne een stel waterbufels om ver vaarden die in het water stonden. In Vang Vieng natuurlijk ook datgene gedaan waar het plaatsje om bekend staat: tubing. Zittend in een grote band ga je dan de rivier af, waar ze op een bepaald stuk allemaal barretjes langs de rivier hebben gezet en houten platforms met keiharde muziek. Ook allemaal schommels en slingerpalen om het water in te slingeren. Een groot feest daar, supergezellig. Allen een beetje jammer dat de er constant poep langs je heen drijft (van de waterbuffels of van die dronken jongen naast me...?!) en er op een gegeven moment zo'n slingerpaal afbrak terwijl er iemand aanhing, die vervolgens met een keiharde klap op het water viel (auw). Denk ook dat dit de plek is in Zuid Oost Azie (samen met de fullmoonparty in Thailand) waar je de meeste mensen ziet met verwondingen, voeten in het gips en dat soort dingen. Twee kilometer lang langs die rivier van alles om toeristen bezig te houden. Ook nog een potje moddervolleybal gespeeld, waarbij een voelleybalveld tot kniehoogte onder de modder is gezet en in de grond allemaal kuilen en heuvels hebben gemaakt die je niet kunt zien, waardoor je dus constant onderuit gaat. Hilarisch! Het plaatsje zelf vond ik ook geweldig aangezien ze in elk restaurant dat ze daar hebben allemaal relaxte banken hebben staan en grote tv's hebben hangen waar ze de hele dag door Friends laten zien :-) Wat is er nou fijner dan je bordje noodles bestellen, onderuit zakken en met je bord op schoot Friends te kijken?! Ideaal om bij te komen na een heftige middag ‘tubing'.

En nu zit ik in Maleisie, gister emotioneel afscheid genomen van paps en mams waarmee we de afgelopen 3 dagen superrelaxt in een luxe resort hebben gezeten waar zij de laatste dagen met hun groepsreis doorbrachten. Dit is wel even wat anders dan het budget-gebeuren van de afgelopen 3,5 maand. Waar we normaal ergens een noodle-soepje scoren voor 50 cent of ergens vieze kleffe zoete broodjes halen die eigenlijk niet te eten zijn (maarja, het is goedkoop), liep ik hier een ontbijtzaal binnen met een ontbijbuffet zo groot dat ik niet weet waar ik moest beginnen. Voordat we hier kwamen al wel meer van Maleisie gezien (onder andere de hoogste berg van Zuid Oost Azie beklommen en op ruim 4000 meter hoogte boven de wolken gestaan) maar daar zal ik binnenkort wel even een nieuw verhaaltje over posten, anders wordt het ook zo lang. Foto's volgen snel!

Met jullie ook alles goed?

Liefs, Karien